අපි BUZY අපි BUZY ...

BUZY BUZY

BUZY BUZY

පාරම් බාන්ට

ගැලවිජාවට

ඇබ්බැහි වෙන්නට

තෝන්තු වෙන්නට

අවුල් හදන්නට

අවුල් ලිහන්නට

ඇත්තට

බොරුවට

සෝබනේට

කෝකටත් තෛලය

දන්නා දා සිට

හා හූ නැතුවම

මලලසේකරේ

ඔහේ පල්වුන

හිටි හැටියෙ  තටු ඇවිත්

අළු ගසා

කරලියට වැඩි

21 වෙනි සියවසේ

හිටි හැටියේ HIT වෙච්ච 

"BUZY"

වැඩ ඇතත් 

වැඩ නැතත්

අපිBUZY

 අපි BUZY  ...

නොකී මළගම ....

ඌ ගියා යන්නම

මළගමවත් නොකියම

අනේ මං ඉන්නවා තාමත්

මල්වඩම් සේසත් අටෝගෙන

මල බතකුත් උයාගෙන

හාරපු වලේ පස් කන්ද උඩ

සොහොන් ගලට වත්තම්වී

මතක වස්ත්‍රයේ කොනකින්

හොටු කදුළු පිහ පිහ

අවසන් කටයුතු කරන්නට...

අම්මලා අප්පචිච්ලා සහ මම...

කවුරුන් කොහොම කොයි හැන්දෙන් කොයි ලෙසක බෙදුවත් අම්මලා අම්මලාම බවත්  , අප්පචිච්ලා අප්පචිච්ලාම බවත් පසක් වීමට නම් අපිටත් ඉදහිට කොහෙන්ම හෝ කවුරුහරි පාත් වී කන් හැන්දකින් බෙදිය යුතුමය.අපිට කෙසේ වෙතත් මට එසේ වූ බව පිළිගැනීමට මම ලැජ්ජා නොවෙමි.එසේ සිදු වූ බව සැගවීමට තරම් අධමයෙකුද නොවෙමි.අපි අතර ඉතා හොඳ සබදකමක් නොතිබුණු බව සැබෑය.අප්පච්චිට මම ආදරය කල තරමටම මම අම්මා සමඟ අංචි අල්ලන්නට ඇත.මට වඩා මල්ලීට ආදරේ බව කියමින් නෝක්කාඩු කියන්නට ඇත.නමුදු දරුවෙකුගේ කඳුලු කැට දෙකක් අබියසදී ලේ බැම්මේ සවිමත්කම  කොතෙක්ද යන්න මම අද  පසක් කොට ගතිමි.කාට නැතත් නුබට මා කෙතරම් අගනේද යන්න අද මාගේ රුහිරු සිසාරා ගොස් ඇට මිඳුලු වලට පවා දැනුනු බව පැවසුවොත් එය මුසාවක් නම් නොවනු ඇත.මා නුඹටද නොසෑහෙන තරමට ආදරය කලෙමි.නමුදු කවදත් ඒ ආදර ගොඩෙන් කලඳක් දෙකක් අප්පච්චිගේ ගිනුමට බැර වීම මට කොයි ලෙසකින්වත් වලක්වාලීමට නොහැකි විය.ඉදින්  බිඳෙන් බිඳ එකතු වූ ආදරය ඔහුගේ ගිණුම් ශේෂය ඉහල දැමීමට මටද නොදැනීම විත්තිකරු වනුයේ අනෙකෙකු නොව මමමය.නමුදු අද ගත වූ පස් විසි වසර පුරාවටම සිදු නොවූ ලෙසින් එක ඇල්පෙනිති තුඩක තරම්වත් වෙනසක් නොවී ගිණුම් ශේෂයන් සමාන වී ඇත.

අහුවුනු හැම මුල්ලකම පාහේ ප්‍රේමයට අරුත් සොයමින් අන්ධකාරයේ අතපතගාමින් උන් මා,  දෑස් මත එතී බෑඳී මිදී උන් තිමිර පටලය පසාරු කරගෙන  මගේ දෑසින්ම අද   ප්‍රේමය දුටුවෙමි.වින්දෙමි.රස බැලුවෙමි.හිත දස දහස් වාරයක් හඩා වැටෙන  අහු අස්සේද මට සිනාසිය හැක්කේ ඒ නිසාය.සැම කළු වලාවකම රිදී රේඛාවක් සැඟවී ඇතැයි කියූ නමුදු මෙවර මා සොයා ගත් රේඛාවේ රිදී බර රත්‍රන් වලටත් වඩා බොහෝ ඉහළය.අමිලය.ඉදින් මම හිනැහෙමි.රූරා ඇදහැලෙන කප්පරක් කඳුළු වැල් අතුරින් මම හඬ නගා සිනාසෙමි.මන්ද මගේ සිනහව මකා දැමීමේ අයිතිය මා සන්තකයෙන් අහිමිව ගොස් ඇති බැවිනි. මා හිනැහිය යුත්තේ නුඹ නමින් නිසාවෙනි.

ලෝකයා මට අනේකවිධ චෝදනා දමාගසනු ඇත.නෝක්කාඩු අහුරු පිටින් විසි කරනු ඇත.අතැමුන්ට මා බොරුකාරියක රැවටිලිකාරියක සේ පෙනෙනු ඇත.නඩු නොඅසාම මා චූදිතයෙකු කරනු ඇත.ඔච්චමට සිනාසෙනු ඇත..මගේ සිතැඟි වලින් බිඳක් හෝ හඳුනා නොගනු ඇත.ඔවුනට සත්‍ය තෙරුම් කරවීමේ මිරිඟුව පසු පස්සේ හැල්මේ දිව ගොස් මගේ සන්තානයම හති වැටී ඇත..මම සෙවණක් සෙවීමි.අතරමං වූ හිතට නිවි හැනහිල්ලේ ගිමන් නිවීමට සෙවණක් අවැසිව තිබිනි.අවසානයේදී මා එය සොයා ගතිමි.මා ලෝකයම පෙරලාගෙන එය සොයා ඇවිදිද්දී එය මාගේ සෙවණැල්ලට මුවාවී මඟ බලා හිද ඇත.ඒ පියස යට මගේ කර දඬු කෙතරම් උස් මහත් වූවද මා තවමත් සුරංගනාවියක් බව පසක් කොට ගතිමි.ඉදින් ඒ සුරංගනා ලෝකයත් එයින් උපන් දිව්‍යමය සිහිනත් මා පණ සේ රකිමි.ඒ සිහින අතරින් ජීවිතේ සොයා යමි.එය කෙදිනක හෝ මුණගැසෙනු ඇත..එය එසේ වීම නියතයක් බැව් මා තරයේම විශ්වාස කරමි..දැන් මා අදහන්නේ එය පමණකි

අවසාන නැවතුම තවුතිසාවයි...මල් වඩම් අනවශ්‍යයි...

ඒක පාර්ශවිකව හට ගෙන

ද්වී පාර්ශවිකව පැතිරී ගොස්

කෙලවර සොයන මේනියාවක

අවසානයද  තීරණය කර ඇති බව 

කරුණාවන් සලකන්න

මල් වඩම් අනවශ්‍යයි...

පිරුවට අතුරා වියන් බැඳ 

දිගහල මල් පාවඩ දිගේ

සීරුවට පය තබනු..

වංගු සහිත මාවත 

අනතුරු සහිතයි

අවසාන නැවතුම තවුතිසාවයි

සියලුම මගීන් ගමනාන්තය තෙක්

ඉවසීමෙන් රැඳී සිටින්න...